Mark Nieuwenhuis over VONK: ‘Via de muziek probeer ik het gevoel over te brengen’
Mark Nieuwenhuis is muzikant, componist en studio technicus. Voor VONK componeerde hij de muziek en staat hij zelf op het podium. Met live trompet, piano, percussie, zang en vooraf geproduceerde muziek geeft hij de voorstelling een poëtische en emotionele onderlaag. ‘De muziek is soms meer op de achtergrond, en komt op andere momenten juist naar voren. Het is een manier om de boodschap te verwerken en vooral de emotionele kant over te brengen.’ In dit interview vertelt Mark over zijn rol, het maakproces van de muziek en zijn wens voor de toekomst van de gehandicaptenzorg.
Hoe ben je bij de voorstelling terechtgekomen?
‘Anne, Vera en ik werken al zo’n tien jaar samen. We hebben samen al een heleboel voorstellingen gemaakt. We kennen elkaar goed en hebben een manier van werken gevonden die bij ons past. Het begint altijd met veel proberen en improviseren. Samen zoeken we naar iets dat aansluit bij de boodschap van de voorstelling. Als dat lukt, werken we het verder uit en leggen we het vast.
‘Het maken van de muziek voor een voorstelling is echt een proces, met veel overleg. Elk idee moet uitgeprobeerd en gevoeld worden. In zo’n proces ga je alle kanten op. Er ontstaat een vrije creatieve zoektocht en uiteindelijk wordt het iets wat helemaal klopt. Dit voorjaar hebben we hier heel hard aan gewerkt. En zelfs als de voorstelling eenmaal speelt, blijft die zich ontwikkelen. Door vaak te spelen en door de reacties van het publiek kun je steeds subtiel bijschaven. Misschien wel tot de allerlaatste voorstelling. Dat vind ik heel mooi om mee te maken.’
Wat is voor jou een van de meest bijzondere momenten in de voorstelling?
‘Ik moet meteen denken aan de dansscène met Ivo. Die wordt voorafgegaan door een gesprek met een AI-stem die iets probeert uit te leggen wat heel menselijk is: dansen met een ander. Alleen in dit geval is er geen ander.’
‘Dat Ivo het dan tóch doet, vind ik een heel mooi en ontroerend moment. Er zit ook mooie muziek onder. Het laat een mogelijke realiteit zien. Die is misschien overdreven of gedramatiseerd, maar niet onmogelijk. Het laat de kijker even stilstaan bij de vraag: wat vinden we hier eigenlijk van?’
Hoe reageert het publiek op VONK?
‘We krijgen vaak terug dat de voorstelling heel herkenbaar is. Dat komt doordat Anne en Vera hun vooronderzoek heel zorgvuldig hebben gedaan. De tekst is door veel mensen uit de praktijk bekeken. Als iets niet zou kloppen, zouden we dat meteen horen.’
Wat heb jij zelf geleerd over de gehandicaptenzorg?
‘Je voelt hoeveel liefde en toewijding in dit werk zit. Dit werk wordt gedaan door ongelooflijk betrokken mensen en is van enorme waarde. Dat merk je ook als je na de voorstelling met mensen praat. Het is zó belangrijk dat dit werk bestaat en dat het goed wordt gedaan.’
Als jij één wens mocht doen voor de toekomst van de gehandicaptenzorg, wat zou dat zijn?
‘Ik hoop dat dit werk ook in de toekomst op een fijne manier gedaan kan worden. Dat mensen niet onder grote druk komen te staan en niet te veel stress ervaren. Dat is voor niemand goed: niet voor de mensen die zorg ontvangen en niet voor de mensen die zorg geven.’
‘Verandering, bijvoorbeeld door technologie en AI, zal er altijd zijn. Ik hoop vooral dat die veranderingen ten goede komen aan iedereen.’
